Ακόμη και σήμερα ο καρκίνος του παχέος εντέρου παραμένει ένα συχνός καρκίνος, όντας ο 3ος συχνότερος σε άντρες και γυναίκες. Από τη στιγμή που θα διαγνωστεί ο καρκίνος του παχέος εντέρου ακολουθεί μία σειρά εξετάσεων (αιματολογικών και απεικονιστικών) και εν συνεχεία η θεραπεία, η οποία περιλαμβάνει σίγουρα το χειρουργείο και πιθανά και χημειοθεραπείες. Όμως ο στόχος της σύγχρονης ιατρικής είναι να μην φτάνουμε σε αυτό το σημείο και να αποφεύγουμε όλες αυτές τις επώδυνες σωματικά και ψυχικά διαδικασίες. Η τρέχουσα γνώση μας δείχνει ότι πριν δημιουργηθεί ένας καρκίνος, προηγείται η ανάπτυξη των πολυπόδων. Συνήθως απαιτούνται αρκετά χρόνια μεταξύ της εμφάνισης ενός πολύποδα και της εξέλιξης του τελικά σε καρκίνο. Αυτό το χρονικό διάστημα μας δίνει το περιθώριο να προλάβουμε την εξέλιξη της νόσου. Και η πρόληψη αυτή,είναι η κολονοσκόπηση, κατά την οποία είναι δυνατή τόσο η διάγνωση του πολύποδα όσο και η αφαίρεσή του (πολυποδεκτομή). Αξίζει να σημειωθεί ότι υπάρχουν αρκετά είδη πολυπόδων. Κάποιοι είναι εντελώς αθώοι και δεν μπορούν να εξελιχθούν σε κακοήθεια (π.χ. υπερπλαστικοί πολύποδες), ενώ κάποιοι άλλοι έχουν δυναμικό εξέλιξης σε κακοήθεια (αδενωματώδεις πολύποδες). Αυτή τη στιγμή δεν μπορούμε να γνωρίζουμε ποιός πολύποδας (από αυτούς που έχουν δυναμικό εξέλιξης σε κακοήθεια) θα εξελιχθεί τελικά σε κακοήθεια και ως εκ τούτου αφαιρούμε όλους τους πολύποδες που ανευρίσκονται κατά την ενδοσκόπηση.Μετά την αφαίρεση κάθε πολύποδας αποστέλλεται για ιστολογική εξέταση και αναλόγως με το αποτέλεσμα καθορίζεται και το διάστημα επανελέγχου. Το συνηθέστερο είναι να χρειάζεται επανάληψη της εξέτασης μετά από 3 έτη. Πρέπει να σημειωθεί εδώ ότι με την ενδοσκόπηση και την πολυποδεκτομή μπορούν να αφαιρεθούν ακόμα και αρχόμενοι καρκίνοι παχέος εντέρου, γεγονός που εξασφαλίζει την αποφυγή ενός χειρουργείου. Συμπερασματικά η κολονοσκόπηση αποτελεί σήμερα το καλύτερο διαθέσιμο μέσο για την έγκαιρη διάγνωση, πρόληψη και ενίοτε θεραπεία του καρκίνου του παχέος εντέρου.